Konferencja Inauguracyjna Dyrektorów CRS 1 XIX


Jak przeprowadzić szkołę przez zmianę jaką jest wprowadzanie do uczenia i nauczania oceniania kształtującego? Odpowiedzi na to pytanie poszukiwali dyrektorzy, którzy przyjechali do Wilgi na Konferencję Inauguracyjną programu Całościowy Rozwój Szkoły 1. I znaleźć tę odpowiedź – ze względu na bardzo trudny czas dla szkół, wcale nie było łatwo. Po całym roku i uczniowie i nauczyciele są zmęczeni nauczaniem zdalnym, priorytetowe jest odbudowywanie relacji, reintegrowanie społeczności szkolnej, szukanie nowych sposobów na pracę szkoły? Czy jest to zatem dobry czas na inne zmiany? Okazuje się, że wbrew pozorom TAK. Czas pandemii pokazał dyrektorom, że szkołę trzeba zbudować na nowo, a ocenianie kształtujące może być sposobem na budowanie szkoły skoncentrowanej na uczeniu się uczniów, z mniejszą ilością stopni i z konstruktywną informacją zwrotną.

 

Tematyka Konferencji Inauguracyjnej była skupiona wokół trzech wątków: filozofia oceniania kształtującego, obserwacja wspierająca nauczycieli oraz wzmacnianie dyrektorów.

 

Uczestnicy wzięli udział w wykładzie Danuty Sterny o ocenianiu kształtującym. Aby dyrektor był liderem oceniania kształtującego w swojej szkole, musi mieć pełną wiedzę na ten temat. Dlatego prowadząca bardzo dokładnie omówiła trzy strategie oceniania kształtującego. Zaskoczeniem były niektóre elementy przedstawionych badań Hatti’ego nad interwencjami, które warto stosować w nauczaniu. O tym, że taką interwencją jest monitorowanie nauczania czy dawanie informacji zwrotnej dyrektorzy wiedzieli, ale to, że liczebność klasy nie ma aż takiego wpływu, jak podejrzewaliśmy, mogło być zaskoczeniem. Dyrektorzy wypróbowywali na sobie techniki okejowe (m.in. światła, kostki, mierzenie czasu). Mieli czas na zadawanie pytań, dzielenie się refleksjami.

 

W drugim dniu konferencji uczestnicy poznawali tajniki obserwacji wspierającej nauczyciela. Obserwacja wspierająca ma na celu wsparcie nauczyciela w doskonaleniu wprowadzania oceniania kształtującego. Nie jest to hospitacja lekcji. Nauczyciel może wskazać, które elementy chciałby, aby były obserwowane. Przed obserwacją dyrektor i nauczyciel mogą wspólnie przygotować arkusz obserwacyjny z wyszczególnionymi wskaźnikami do obserwacji. Po odbytej obserwacji dyrektor przeprowadza z nauczycielem rozmowę, która ma na celu przede wszystkim wskazanie dobrych stron przeprowadzonej lekcji. Następnie wspólnie na podstawie mocnych stron szukają możliwości pogłębiania działań nauczyciela. Okazało się, że nie jest to takie proste. Trudności sprawiało posługiwanie się językiem faktów i wskazywanie obszarów do dalszej pracy. Jednakże po kilku próbach, dyrektorzy na pewno będą w stanie wesprzeć swoich nauczycieli we wdrażaniu okeja w klasie.

 

Dyrektorzy zastanawiali się także nad tym, jak na to wszystko znaleźć czas. Porównywali swoje budżety czasu, zastanawiali się, co zrobić, aby czynności związane z zarządzaniem szkołą nie zajmowały im tak wiele czasu. Rozmawiali także o tym, które działania szkoły można ograniczyć, aby znaleźć przestrzeń na nowe wyzwania – bo przecież nie można dokładać stale nowego z nadzieją, „że jakoś damy radę”. Jeśli chcę zrobić w swojej szkole coś nowego, to muszę z czegoś zrezygnować. Dyrektorzy obiecali przyjrzeć się wspólnie ze swoimi radami pedagogicznymi nad tymi działaniami, z których można zrezygnować lub robić ich mniej.

 

Dyrektor jest liderem zmiany – wspiera swoich liderów i swoje zespoły nauczycielskie. W myśleniu o tym, jak to robić, pomogła zapewne tematyka wykładu i warsztatów Jarosława Kordzińskiego i Przemysława Kluge. Zapobieganiu depresji, wypaleniu zawodowemu nauczycieli, braku motywacji pomaga myślenie o dobrostanie. Temu na pewno pomoże reorganizacja pracy rady pedagogicznej, wspólne myślenie o nowych celach pracy szkoły, uwspólnienie szkolnych wartości – to pomysły dyrektorów do wdrożenia w swoich szkołach.

 

Najważniejsze jednak na Konferencji okazało się spotkanie i wymiana doświadczeń. Wspólnym rozmowom w parach, trójkach, grupach, na warsztatach i poza nimi nie było końca. Nie przeszkadzały temu nawet wszechobecne w Wildze komary :) . Obecni dyrektorzy stworzyli prawdziwą grupę koleżeńskiego wsparcia. Wymieniali się swoimi pomysłami na szkołę. Doceniali się nawzajem. Zarażali swoją energią. Mamy nadzieję, że każdy wyjeżdżał z naprawdę „naładowanymi akumulatorami” i siłą do dalszej pracy nad zmianą w swojej szkole.

 

Marta Hołub, Mirosława Rokicka